Sumnjivo lice u Domu kulture Studentski grad

Gromoglasnim aplauzom je 5. marta  dočekana predstava Branislava Nušića „Sumnjivo lice“  u Domu kulture Studentski grad i, kako dolikuje velikim glumcima, priredili su čuvenu predstavu za pamćenje.

Sumnjivo lice, u režiji Andraša Urbana, oslikava policijsko samovlašće za vreme Obrenovića, ograničenost birokratije i paralelno ljubavnu priču ćerke glavnog lika Jerotija. U želji da dobije viši čin u policiji i tako bude još ugledniji policijski službenik, on gubi konce u svojoj porodici, saznavši da mu se žena propila, a ćerka zaljubljena u izvesnog Đoku iz ljubavnih pisama koja svakodnevno stižu na kućnu adresu. Situacije se prepliću, kada se pojavljuju sumnjiva pisma sa šiframa i ljubavna pisma Đoke i Marice u isto vreme.

Zanimljivo je da je predstava  sve vreme praćena uživo muzikom violine, harmonike i klavijature i  muzičkim performansom glumaca koji su na šaljiv način prikazali mane birokratskog sistema između 1887. i 1888. godine. Pojedini glumci su u predstavi imali nekoliko uloga istovremeno, sa različitim kostimima i spontanim reakcijama, koje su dodatno izazivale smeh kod publike.

Predstavu je činio i muzički deo u kome su glumci bili u ulozi pevača, ali, nažalost, zbog bržeg ritma muzike, tekst se na trenutke nije razumeo. Međutim, to nije umanjilo vrednost predstave i svakako su naši poznati glumci dočarali birokratiju tog vremena.

Predstava je sadržala elemente i današnje birokratije, korišćenjem zastave Evropske unije i simbolično uništavanje iste, jer je reditelj, verovatno, određene karakteristike državne vlasti iz perioda Obrenovića prepoznao i danas. Na kraju predstave publika je dobila i pouku od strane glumaca da, i pored svih prepreka, ljubav uvek pobeđuje. 

Glumci:  Slobodan Beštić, Nela Mihailović, Suzana Lukić, Pavle Jerinić, Nikola Vujović, Hadži Nenad Maričić, Nebojša Kundačina, Miloš Đorđević, Anastasia Mandić, Bojan Krivokapić, Dragan Nikolić.

Najave budućih predstava, kao i drugih sadržaja u DKSG,  pratite na:

http://blog-dksg.blogspot.rs/

Pisala: Sofija Nikolić